Σπασμένα είδωλα

Σε μια στιγμή τα πάντα βρέθηκαν μπροστά μου,σαν κομμάτια σπασμένου καθρέφτη.
Οι ωραίες στιγμές,οι άσχημες στιγμές,εσύ,άτομα που μου ήταν παλιότερα σημαντικά,τα λάθη μου,τα κατορθώματά μου,όλα ήταν εκεί.

Και κοίταζα και το μόνο που δεν έβλεπα ήμουν εγώ.

Πείραμα -

Το πήρα απόφαση.Θα ξαναπροσπαθήσω να εξαντλήσω όλα τα αποθέματα ειλικρίνειας εκεί που "πρεπει" (σύμφωνα με τη συνείδηση μου),και θα δω και πάλι πως αντιδρούμε μπροστά στην αλήθεια,με την εκπληξη,τον φόβο και την αδιαφορία εν τέλη.


Θα΄θελα να με διαψεύσει κάποιος...

Aμνησία.

Έκανα τις προάλλες μια συζήτηση,αν όντως δεν μπορούμε να ξεχάσουμε κάποιον που μας ήταν σημαντικός,μαζί με τις όποιες καταστάσεις που σχετίζονται με αυτόν.

Ο φίλος με τον οποίο μιλούσαμε,μια με περίεργο τρόπο ρομαντική ψυχή,υποστήριζε ότι δεν γίνεται να ξεχάσεις κάτι που σου προκάλεσε έντονα συναισθήματα.

..Δεν μπορεσα να συμφωνήσω.
Mπορεί να μην ξεχνάς ότι κάτι υπήρξε,αλλά το τι αισθανόσουν,με τον χρόνο περνάει..
Άλλωστε ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός (Τρύπες),σου δημιουργεί μια απάθεια απέναντι σε όλα που κάποτε ήταν η σταθερά και σημείο αναφοράς στη ζωή σου.

Τα βάζουμε όλα υποσυνείδητα στο κουτί με τις αναμνήσεις ,και κάθε τόσο προσθέτουμε και άλλα...

Και σπάνια ξεθάβουμε κάτι από 'κει.Απλά το κρατάμε λόγω εγωισμού.

Α,καλές γιορτές σε όλους!!

Λογική ...

Πρέπει να σκέφτεσαι πριν πράξεις.
Τι είναι αυτά?
Με ποιό δικαίωμα να φυλακίσεις τις ίδιες σου τις επιθυμίες?
Από τη στιγμή που αμφιβάλλουμε χάνουμε το αυθόρμητο.

Και όταν πράττουμε αυθόρμητα δεν έχουμε τη δυνατότητα να γυρίσουμε πίσω.
Όμως για αυτό δεν είναι όλα?
Να δοκιμάζεις και γεύεσαι,γλυκές γεύσεις,πικρές,ό,τι τύχει τη κάθε φορά.

..Το θέμα είναι να τολμάς να δοκιμάζεις...

Regrets.

Ξέρω ότι είναι λίγο αργά.

Νιώθω τύψεις.Για κάποιο παράξενο λόγο.
Όχι,ξέρω γιατί.
Για την ευκαιρία που έχασα.Εσένα που έχασα.

Και πάλι δεν είμαι ειλικρινής.

Δεν μετανιώνω που έχασα εσένα.Μετανιώνω που δεν κέρδισα το παιχνίδι.

Έτσι είναι.Θα'θελα να μου δώσεις λίγη σημασία όταν σε κοιτάζω (ίσως μόνο τα μάτια σου να με τράβηξαν κάποτε κοντά σου) και να καταφέρω αυτη τη φορά να σε νικήσω. -Δεν περίμενα ποτέ να έχεις τόση δύναμη,ξεγελάστηκα. -

Δεν είναι άκαρδο,κατάλαβέ το.
Ξαφνικά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι το τι θα γινόταν αν ...

Αν τι?
Μακάρι να κέρδιζα αυτό το παιχνίδι,να μπορούσα να νιώσω τύψεις πιο ξεκάθαρες.
Να γίνω κακιά,όπως θες.

Αρκεί να κέρδιζα..

E,όπως εγωισμός .

Είμαστε εγωιστές.Όλοι μας.Ανεξαιρέτως.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το δείχνουμε ξεκάθαρα.Ειδικά όταν πρόκειται για τα συναισθηματά μας..

Ζητάμε από τους άλλους να μας αγαπούν,να μας δίνουν,να μας ολοκληρώνουν ως άτομα.
Μόνο με τον εγωισμό μας είμαστε λειψοί ' -ανίκανοι να ευχαριστηθούμε κάτι,ζητώντας όλο και περισσότερα από μια σχέση - .

Δεν γίνεται να μας αγαπήσει ο καθένας.Δεν ξέρω αν είναι απλό ή όχι να αγαπάς - ούτε καν να προσδιορίσω τι είναι η αγάπη μπορώ - αλλά αποδέχομαι το γεγονός ότι πολλές φορές κάποια άτομα δεν είναι γραφτο να συνυπαρξουν.

Μας εξιτάρει το γεγονός ότι ο άλλος είναι διαφορετικός,κυνηγάμε χίμαιρες,βυθισμένοι στη ρομαντική πλάνη ότι "τα αντίθετα έλκονται".Ναι,έλκονται,αλλά δεν αντέχουν μαζί.

Πρέπει να βρεις κοινό άξονα με το άτομο που θες στη ζωή σου.Να κάνεις και εσύ υποχωρήσεις,μην ζητάς να αλλάξει μόνο ο άλλος. Μην κοιτάς έτσι.Ξέρω τι σκέφτεσαι.Πως δεν θες να αλλάξεις για κανέναν.

Τι εγωιστικό και αυτό.

Πως ζητάς να σ'αγαπάνε όταν ουσιαστικά δεν θες το ίδιο το άτομο αλλά αυτό που θα μπορούσε να είναι?
Γιατί όλοι έχουμε τόσο μεγάλες απαιτήσεις μεταξύ μας?

Όποιος μίλησε για "αμοιβαία υποχώρηση" είχε δίκιο.Εν μέρη ίσως.

Τι εγωιστικά όντα.
Πάντα θα ζητάμε το τέλειο ξεχνώντας ότι έχουμε το καλό,και ότι τέλειο δεν υπάρχει......

Back.

Λόγω τεχνικών προβλημάτων(ή απλά ανικανότητάς μου να διατηρήσω ανέπαφη κάθε ηλεκτρονική συσκευή) έχω πολύ καιρό να γράψω εδώ..

..Αν έλεγα πως έχω να πω κάτι σπουδαίο και καινούργιο θα έλεγα ψέματα.Τι να αλλάξει σε ένα μήνα?
Κάποιες ανακατατάξεις έκανα.

Όπως και να'χει,no news,good news?

Ή απλά άλλη μια δικαιολογία να θέσουμε τη ρουτίνα ως κάτι "καλό" ?